search instagram arrow-down

Gedicht: Rots in de branding

Ik bevind me te midden van de zee, en plots begint het te regenen.
De regen verwoord perfect mijn gevoelens. Verdriet en hopeloosheid. Wat moet ik zonder hem? Wat moet ik zonder zijn lieve karakter dat me altijd weet te troosten.wat moet ik zonder zijn grappen om mij op te beuren?Want moet ik zonder zijn lach? Zijn smsjes… Maar hij ziet mij niet staan,ten minste zo laat hij het verstaan. Ik weet het niet meer. Ik kan niet verder. Ik zit vast in de hopeloosheid van het leven. Mijn laatste beetje vreugde is met mijn liefde voor hem weggebt. Ik begin onbedaarbaar te huilen. Het zoute regenwater vermengt zich met mijn tranen. Ik proef niet eens het verschil. Ik lijd en de wereld lijd met mij. Al is dat maar een schrale troost. Ik adem diep in en duik onder. Ik open mijn ogen ook al is dat moeilijk door al het zout. Ik zwem dieper en dieper de zee in tot ik een een hele berg rotsen zie. Ik zwem er naartoe en met zeewier bind ik mijn handen vast aan de rots. Mijn zuurstof begint op te raken. Ik ga verdrinken. Dat vind ik niet eens erg. Het is mijn hulp, mijn enige redding. Mijn rots in de branding wanneer niemand dat kon zijn.

Geef een reactie
Your email address will not be published. Required fields are marked *

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: