Gedicht: Halloween

Als een zwarte kat,
vluchtend door het donkere bos,
op weg naar mijn hut,
waar mijn kokende ketel op me ligt te wachten.
Ik wil de mensen helpen,
die zijn te bang,
van mijn uiterlijk,
mijn kunnen.
Ik ben een ‘heks’,
maar ook een vrouw en dochter,
en nog zoveel meer.
Dat zien de mensen niet,
ze zijn teveel bezig met hun verdriet.
Oef, ik ben thuis niemand die me heeft gezien,
en dat is de ware toedracht van Halloween.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s